حمله 28 مرداد 58  به کردستان تهاجم به دستاوردهاي قيام بود

عبدل گلپريان

31 سال قبل در چنين روزهايي حکومت تازه بقدرت رسيده اسلامي در تدارک حمله گسترده اي به دستاوردهاي قيام و انقلاب مردم ايران بود. شهرهاي کردستان که  بتدريج به کانون مبارزه براي مردم آزاديخواه،  انقلابيون و سازمانهاي سياسي سراسر کشور براي ادامه انقلاب و  به پيروزي رسانيدن آن تبديل شده بود، مورد آماج حمله سپاهيان حکومت خميني قرار گرفت.

 تا آن زمان مردم آزاديخواه، نيروها و سازمانهاي سياسي چپ و مترقي در  کردستان در مقابل حکومت اسلامي که در تدارک بازپس گيري دستاوردهاي انقلاب مردم بود به مبارزه خود  ادامه مي دادند.

شهرهاي کردستان بتدريج به مرکزي براي ادامه انقلاب تبديل شد. قطب آزاديخواهي  از موقعيتي که در کردستان فراهم بود استفاده ميکرد و به فعاليت سياسي، تبليغي و افشاگرانه عليه رژيم اسلامي مي پرداخت. کومه له يکي از سازمانهاي سياسي آندوره بود که بنا به نفوذ اجتماعي توده اي وسيع و نيروي مسلحي که داشت، توانست با سازماندهي مردم در شهرها  نقش مهمي در مقابل تعرضات رژيم در هر حمله اي به کردستان ايفا کند.

فرمان خميني و بني صدر، لشکر کشي و طرح اعدامهاي صحرايي در حمله به کردستان،  در واقع تلاشي براي کوبيدن صداي انقلاب و دستاوردهاي قيام 57 بود. با صدور اين فرمان از سوي خميني، گله هاي حزب اله و کفن پوشان سپاه پاسداران، ارتش و غيره به کردستان سرازير شدند. همزمان با توپ باران، فرو ريختن بمب و خمپاره بر سر مردم شهر و روستاهاي کردستان، خلخالي  جلاد حکومت نيز در  کنار سپاه و ارتش مشغول اعدامهاي دسته جمعي انقلابيون از کرمانشاه تا مهاباد بود. در اثر اين جنايت وحشيانه هزاران نفر از مردم کردستان جان خود را از دست دادند.

 در مقابل اين توحش اسلامي، نيروي چپ و کمونيست همراه با مردم آزاديخواه و انقلابي، يک جنبش آزاديخواه و توده اي و براي دفاع از دستاوردهاي انقلاب را شکل دادند که زمينه هاي آن در دوران قبل از قيام و قبل از بقدرت رسيدن جنايتکاران اسلامي در کردستان وجود داشت. اين جنبش که نيروهاي چپ و کمونيست در آن تاثير چشمگيري داشتند، تا به امروز ادامه داشته و رژيم عليرغم ميليتاريسمي که در اين 31 سال بر کردستان حاکم کرده  نتوانسته است کوچکترين جاي پايي براي خود دست و پا کند. طي اين 31 سال، آزاديخواهي، چپ و کمونيسم در کردستان به جرياني محبوب و با نفوذ تبديل شده است.

اگر در سالهاي 57 و 58 رژيم تازه بقدرت رسيده اسلامي  با تمام توان به سرکوب دستاوردهاي قيام پرداخت، اگر با حمله به کردستان در 28 مرداد 58 هزاران انسان شريف را به خاک و خون کشيد، اگر فاجعه نوروز خونين 59 را خلق کرد، اگر انقلابيون و مردم مبارز ترکمن صحرا را از دم تيغ گذراند و اگر انقلابيون و کمونيستها را اعدام و کشتار کرد، براي اين بود که بتواند جاي پاي خود را تثبيت و محکم کند. اما کشتي به گل نشسته اين رژيم، امروز با اعتراض و مبارزه مردم براي سرنگون شدن روبرو  و زمين گير شده است.عمر اين حکومت به پايان خود نزديک شده است. عربده کشي هاي امروزش فقط از سر استيصال و براي سرپا نگه داشتن چند روز بيشتر است. 

خيزش انقلابي مردم در يکسال اخيرتا کنون توانسته است ضربات مهلکي بر پيکر رژيم اسلامي وارد سازد. در داخل و خارج از ايران با  تنفر و انزجار عميق مردم روبرو است . تا همينجا مردم  توانسته اند جناحهاي مختلف رژيم را شقه شقه کنند و آنها را به جان همديگر بيندازند.

بعد از گذشت 31 سال از عمر کثيف  نظام و سران آدم کش اسلامي، جنبش آزاديخواهانه و کمونيستي در کردستان داراي دستاورد سه دهه از فعاليت کمونيستها است که در درون اين جنبش از محبوبيت برخوردار است. در آستانه سي و يکمين سالگرد حمله جنايتکاران اسلامي در 28 مرداد سال 58 به کردستان و حمله به دستاوردهاي انقلاب، و براي گراميداشت ياد هزاران انقلابي، زن، کودک، پير و جوان، که توسط سران نظام اسلامي قرباني شدند، با عزمي راسخ بايد در ميدان مبارزه حضور داشت و طومار 31 سال کشتار، فقر و فلاکت تحميل شده توسط حکومت اسلامي به مردم بپاخواسته را برچيد. 

18 مرداد 2010

١١ آگوست ٢٠١٠