ژانويه ٢٠١٠

 

 

٢٢ بهمن عظیمی در راه است

عبدل گلپریان

از ١٣ آبان به این سو غرش عظیم تر انقلاب مردم، خواب را از چشم جنایتکاران اسلامی حاکم بر ایران گرفته است. اما ٢٢ بهمن به کابوسی برای سران رژیم اسلامی تبدیل شده است. شروع انقلاب در خرداد ماه امسال با اتکا به روزها و مناسبتهای تقویمی، بخوبی توانست امکان بروز اعتراض و نمایشات شورانگیز خیابانی علیه حکومت و تا سرنگونی جمهوری اسلامی را به سنتی جا افتاده تبدیل کند. مردم در هشت ماه گذشته نشان دادند که با و بدون هر گونه مناسبتی تا تعین تکلیف نهایی و تا به پیروزی رساندن انقلاب کوتاه نخواهند آمد و اهل خانه نشینی و انتظار نیستند. تا همینجا ستونهای اساسی حکومت اسلامی که ترک های بس عمیقی را برداشته است، با هیچ گونه نمایش دولتی و یا با زندان، توپ و تانک مطلقا قابل ترمیم نیست.اما تداوم حرکتهای عظیم و تاریخی انقلاب مردم در روز ٢٢ بهمن می تواند بساط سی سال حکومت جنایتکارترین رژیم عصر حاضر را جارو کند.

 

در هشت ماه گذشته هیچ ابزار سرکوبی نه تنها نتوانسته است ذره ای از بن بست، بحران سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و هزارو یک درد لاعلاج رژیم اسلامی را کاهش دهد بلکه تعرض انقلاب در یک صف توده ای تر و سراسری تری این بحران و بن بست حکومت را عمیقتر کرده است و می رود تا به سی سال تباهی خاتمه دهد. عقب نشینی های هر از چند گاهی از جانب سران هر دو جناح در این روزها  و برای حفظ چند روز بیشتر نظام اسلامی شان به این دلیل است که بوی رفتن عمیقا به مشامشان خورده است، می دانند که حضور گسترده مردم در خیابانها بمناسبت سالروز قیام بهمن ٥٧ هیچ گونه امکانی برای مانور جناحها باقی نخواهد گذاشت. مردم دارند سپرده هایشان را از بانکها خارج می کنند، اعتراضات کارگری و تشکیل شوراهای کارگری یکی پس از دیگری در حال شکل گرفتن است. مسئولین و کارمندان سفارتخانه های رژیم در خارج کشور از کشورهای اروپایی درخواست پناهندگی می کنند، خامنه ای و دیگر سران حکومت در اوج استیصال و درماندگی دارند رجز خوانی می کنند، سران جناح مغضوب رژیم نیز هراس و وحشت خود را پنهان نمی کنند و به دست و پا زدن افتاده اند. راه پس و پیشی ندارند و این انقلاب مردم به پا خواسته است که به این جانیان نمی خواهد امان بدهد.

 

٢٢ بهمن می تواند روز تعین کننده ای در به ثمر رساندن هشت ماه تلاش و جانفشانی میلیونها انسانی باشد که عزم جزم کرده اند تا بر این تباهی نقطه پایانی بگذارند و بر ویرانه های حکومت سرنگون شده اسلامی،  دینایی بهتر و انسانی را بسازند. اما ٢٢ بهمن امسال در شهرهای کردستان می تواند و باید برود تا از سد میلیتاریزم حکومتی عبور کند و این فضای توحش را بشکند. جا دارد که مردم در سطح وسیع و گسترده ای همراه با فعالین جنبشهای مختلف اجتماعی در روز ٢٢ بهمن به خیابانها بیایند و از هم اکنون تلاش برای متحد و متشکل کردن مرم در سطح توده ای را باید در دستور گذاشت. محلات شهرها نقش بسار مهمی در پیوند زدن حرکت اعتراضی و خیابانی سراسر یک شهر را می تواند بر عهده داشته باشد. تلاش برای تشکیل شورای موسس محلات، شورای موسس چندین مرکز عمده کارگری و انواع تشکل ها و کمیته ها، ظرف و ابزارهای متحد کننده و سازمان دهنده حرکت انقلابی مردم است. اینها توقع و انتظاراتی است که جامعه و انقلاب جاری از فعالین جنبشهای چپ و رادیکال اجتماعی در هر نقطه ای می طلبد.

 

امر سازماندهی، متشکل کردن، شعار نویسی، خبر رسانی، تراکت و اعلامیه پخش کردن و دیگر تدارکات لازم برای روزهای آینده و بخصوص در رابطه با شرکت در سالروز ٢٢ بهمن و تبدیل نمودن آن به اعتراضی وسیع علیه کل دم و دستگاه سرکوب رژیم اسلامی،  وظیفه فعالین چپ و رادیکال و هر انسان آزادیخواهی است که می تواند و باید در امر سازمانیابی حرکت اعتراض توده ای ایفای نقش بکند. پیشتر اشاره شد که مردم در شهرهای کردستان و در روز ٢٢ بهمن، می توانند این فضای میلیتاریزم را با حضور گسترده خود  در خیابانها بشکنند. از این فرصت و موقعیت باید نهایت استفاده را در راستای تعمیق هر چه بیشتر انقلاب بعمل آورد و این تنها مدیون فعالین و همه دست اندر کاران جنبشهای چپ و رادیکال اجتماعی موجود در جامعه کردستان است که می توانند این موقعیت را بسازند. و بلاخره حضور و شرکت گسترده در سالروز ٢٢ بهمن امکان و فرصت مناسبی برای مردم در شهرهای کردستان است تا حرکت مبارزاتی خود علیه حکومت اسلامی را قدرتمند و متحدانه به مبارزات سراسری گره بزنند.  ٢٦ ژانویه ٢٠١٠