مصاحبه ايسکرا با سمير نورى

در مورد انتخابات در کردستان عراق

اصل  مصاحبه بزبان کردي است  

ايسکرا: قرار است که در ٢٥ جولاي انتخابات پارلمان کردستان عراق برگزار گردد. در حاليکه اکثر سازمانهاي سياسي در کردستان عراق در انتخابات شرکت ميکنند شما اين انتخابات را مضحکه ناميده ايد. تحليل شما چيست و به چه دليل اين انتخابات را مضحکه ميدانيد؟

سمير نوري:گرچه اصولا انتخابات پارلماني  بر پايه  اراده واقعي مردم استوار نيستند و همواره بورژوازي براي مشروعيت دادن به حکومت سياسي خود تلاش ميکند به نوعي راي مردم را پشت سر خود داشته باشد، اما انتخابات در کردستان عراق  حتي عاري از  آن ظاهر و سنتي است که بورژواري در تاريخ انتخاباتي خود اتخاذ ميکند. براي روشنتر کردن نظرات ما لازم است که به چند نکته مهم اشاره کنم و دلائلم را توضيح دهم.

نکته اول اينکه اين انتخابات بر اساس حق شهروندي برابر برگزار نميشود و برابري زن و مرد، برابري شهروندان بدون در نظر گرفتن مليت، مذهب و زبان مد نظر نيست، بلکه پارلمان کردستان و تعداد کرسيها  بين عشيره ها و افراد منتسب به مذاهب مختلف تقسيم شده اند. نکته دوم اينکه کردستان بخشي از عراق است و انتخابات در چارچوبه حکومت سياسي عراق و قوانين آن صورت ميگيرد که خود اين حکومت، دولتي  ملي – مذهبي – عشيره اي است و قوانين آن قومي-اسلامي است. پارلمان کردستان بخشي از اين سيستم و همان راه و رسم را در پيش ميگيرد.

نکته سوم اينکه  نيروهاي اصلي حاکم بر کردستان بويژه حزب دمکرات کردستان عراق برهبري بارزاني و اتحاديه برهبري جلال طالباني از قبل مسئله را فيصله داده اند و برگزاري انتخابات و گرفتن مهر و امضا از مردم، تنها بمنظور مشروعيت دادن به حکومت اين احزاب براي دوره بعد است و چيز بيشتري را نبايد از آن انتظار داشت.

ايسکرا: اين انتخابات براي ناسيوناليسم کرد که مدت ١٧ سال قدرت را در دست دارد،  چه اهميتي دارد و در شرايط سياسي کنوني انتخابات از چه ويژگيهائي برخوردار است  ؟

سمير نوري: احزاب ناسيوناليست تحت فشار نارضايتي شديد و اعتراض مردم قرار دارند وتاريخ حکومت ١٧ ساله آنها، تاريخ چپاول و دزدي بوده و کليه امکانات و ثروت جامعه را تحت کنترل خود در آورده اند . امکانات زيستي و دارائي مقامات به حد غير قابل تصور بالا رفته در حاليکه مردم کارگر و زحمتکش از کمترين امکانات برخوردار هستند. مردم در کردستان نسبت به وضع موجود اعتراض دارند و نارضايتي مردم  روزبروز گسترده شده است  بطوريکه مسعود بارزاني ميگويد " فقط اين مانده که ما را مقصر آب و هواي بد بدانند." مسعود بارزاني ميخواهد بگويد که اعتراضات مردم نسبت به حکومت آنها بي پايه و غير منطقي است در حاليکه در همين مثال نيزبرطرف کردن مشکل آب کاملا بعهده مقامات و ارگانهاي حکومتي است. اين  وضعيت ناسيوناليسم کرد را دچار سرگرداني کرده و بخشي از آنها براي جلوگيري و خفه کردن اعتراضات، تلاش ميکنند که خود را همرنگ مردم نشان دهند و بعنوان سخنگوي مردم ظاهر شوند.

از طرف ديگر جايگاهي که ناسيوناليسم کرد و مقامات در کردستان بدليل خدماتشان به آمريکا و هم پيمانانش بدست آورده اند، بعد از جنگ   اول زير سئوال رفته است . پشتيباني امريکا و دولتهاي منطقه از تماميت ارضي عراق وطرفداري از  قدرتمند کردن و تمرکزحکومت در بغداد، حکومت ناسيوناليست را در موقعيت ضعيفي قرار داده است.انتخابات براي آنها راه حلي براي عبور در چنين شرايطي است ودر عين حال مشروعيت دادن به حکومت خود براي دوره اي ديگر و تبديل شدن به نماينده و سخنگوي مردم کردستان در ادامه سياستهايشان وبند و بست هائي که در آينده به پيش خواهند برد و اين در حالي است که انتخابات طبق برنامه و نقشه آنها پيش برود و صف بندي طبقاتي و قطب بندي قدرتمند و روشنتري شکل نگيرد.

ايسکرا:  مردم در کردستان نزديک به دو دهه با حکومت ناسيوناليست کرد و بويژه با اتحاديه ميهني و حزب دمکرات کردستان عراق روبرو بوده اند هم اکنون اعتراض مردم به آنها از هر دوره ديگري بيشتر و روشنتر و به مقابله رو در رو انجاميده است . در اين اوضاع اپوزيسيوني تحت عنوان تغيير و رفرم شکل گرفته است . اين اپوزيسيون تا چه حد به خواسته هاي مردم نزديک است؟

سمير نوري: آنهائي که اين شعارهاي پر زرق و برق را بلند کرده اند، خودشان تا امروز هم بخشي از کاربدستاني بوده اند که برنامه و سياستهايشان باعث مشکلات و فقر مردم بوده است. نه قبلا سياست متمايزي به پيش برده اند ونه حالا پلاتفرم متفاوتي از طالباني و مسعود طرح کرده اند.اينها رهبران درجه دوم ناسيوناليسم کرد هستند که در نظر دارند با شعار" تغيير" و " سازندگي" وارد مبارزه سياسي شوند.تا کنون حتي يک خواست واقعي مردم را طرح نکرده اند و در هيچ عرصه اي از زندگي مردم کردستان از ساده ترين خواست مردم دفاع نکرده اند."تغيير" که شعار باراک اوباما در انتخابات آمريکا بود بعد از شکست نئو کنسرواتيوها  مد شده است و در سراسر دنيا خيلي ها خود را به اين شعار آويزان کرده اند.رياکاري صاحبان اين شعار در آمريکا خيلي زود روشن شد و در اولين هفته صدارت باراک اوباما ٧٨٧ ميليارد دلار ماليات دهندگان مردم در آمريکا را به دزدان و قماربازان وال استريت داد. حال در کردستان عراق افرادي چون نوشيروان مصطفي چه تغييري در زندگي مردم ميخواهند بوجود بياورند ؟.

کردستان در آستانه تغيير قرار دارد و احتياج به تغييراتي جدي دارد.اين تغييرات نه از طريق راي دادن و مضحکه انتخابات بدست ميايد و نه توسط اين نيروها. تغيير احتياج به نيروي تغيير دهنده اي چون کمونيستها، طبقه کارگر، آزاديخواهان و سکولارها دارد.

ايسکرا: مسعود بارزاني گفته که "اين ادعا درست نيست که خطر نيروهاي خارجي  در قبال کردستان تمام شده است  هنوز اين خطر وجود دارد " خطر خارجي را شما چگونه مي بيني ؟ از طرف ديگر اتحاديه ميهني و حزب دمکرات مشترکا ليستي به نام ليست کردستان براي انتخابات اعلام کرده اند. نظر شما در اين مورد چيست؟

سمير نوري: هميشه و در هر شرايطي بورژوازي براي دور نگه داشتن مردم از مسائل داخلي، خطر خارجي را مانند شمشير داموکلس بالاي سر مردم نگه ميدارد. آنهائي را که مسعود بعنوان خطر خارجي طرح ميکند، همپيمانان بارزاني وطالباني هستند. اتحاد و هم پيماني چهارجانبه که  احزاب بارزاني و طالباني دو طرف آن بودند قبلا  مانند دوست مردم معرفي ميشدند و از همديگر دفاع ميکردند و مگر همينها نيستند که با هم حکومت ميکنند.

مسعود بارزاني روزي نيست که بر عليه مالکي حرف نزند و دليل آن فشاري است که مالکي به آنها آورده .اختلاف و تضاد آنها ربطي به اعتراض و خواست مردم در کردستان ندارد. همپيماني اتحاديه و حزب دمکرات و استراتژي مشترک آنها در مقابل خطر خارجي نيست، آنها در برابر مردم کردستان نيروهايشان را سازمان ميدهند و ميخواهند در مضحکه اي که راه انداخته اند به مردم فرصت نفس کشيدن ندهند و ميخواهند که همه چيز را تحت کنترل کامل خود در بياورند.

ايسکرا: آيا اين بنفع مردم کردستان نيست که نماينده هاي واقعي خود را معرفي کنند ؟ آيا شما بعنوان يک  حزب اگر در انتخابات شرکت کنيد، ميتوانيد وزنه را به نفع مردم تغيير دهيد؟ يا تحت هيچ شرايطي در انتخابات شرکت نخواهيد کرد؟

سمير نوري: ما يک حزب پارلماني نيستيم و معتقديم پارلمان  راهي نيست که مردم بتوانند سرنوشت سياسي خود را بنفع خود تغيير دهند. پارلمان محلي است براي دست بدست کردن قدرت سياسي بين نيروها و احزاب سرمايه داري رنگارنگ، به اين  معني که نماينده هاي سياسي بورژوازي دهها ارگان، قوانين و سنت را گذاشته اند که مانع اين شوند که کسي دست به پايه ها و مقدسات آنها بزند و در شرايط سخت جلو صحنه مياورند که  حاکميت خود را از خطر مصون نگه بدارند.با اين حال موضع ما در مورد انتخابات از اين نظر نيست. ما براين باوريم که انتخابات فعلي ادامه سناريوي خطرناکي است که نزديک به دو دهه جامعه عراق و کردستان را در بر گرفته است.شرکت در انتخابات سهيم شدن در پروسه اي است که در قدم اول هويت انساني را پايمال ميکند. حزب شيوعي عراق بر کرسيهاي شيعه در بغداد نشسته اند. نميتوان در پروسه اي شرکت کرد که از قبل قوميت، عشيره بودن و مذهب را بر پيشاني انسانها حک کرده اند. اين انتخابات استانداردهاي  شهروند برابر را زير پا گذاشته است، تو نه بعنوان شهروند بلکه بعنوان نماينده قوم، قبيله، عشيره و مذهب معيني وارد انتخابات ميشوي ، به همين جهت نه تنها قادر به سنگين تر شدن وزنه به نفع طبقه کارگر نميگردي، بلکه خود به بخشي از آن واقعيت تلخ تبديل خواهي شد.

ما عليرغم اينکه ميدانيم که نيروهاي در قدرت تحمل اين که مردم به  حزب کمونيست کارگري چپ عراق و سوسياليستها راي بدهند را ندارند، با اينحال اگر انتخابات طبق استانداردي که گفتم  و آزاد برگزار گردد و امکانات برابر براي همه شرکت کنندگان در انتخابات وجود داشته باشد، مطمئن هستيم که شانس پيروزي کمونيستها بسيار بيشتر از احزاب بورژوازي است.

٢٧ مه ٢٠٠٩