|
سرکوب
و مقدسات
حکومتی،
دو
روی يک سکه
منصور
فرزاد
درگيري
مردم و
نيروهاي
سرکوبگر
جمهوري
اسلامي در
روزهاي
اخير توجه
زيادي را
بخود جلب
کرد و
تقريبا
تمام
رسانه هاي
مهم جهان
اخبار
درگيري
مردم با
نيروهاي
انتظامي
را درج
کردند.
وقايع
اخير
تصوير
رايج و يا
آنچه را که
مدياي
رسمي
ميخواست
در اذهان
مردم شکل
دهد را بهم
زد و اين
اولين بار
نبوده است
که مردم
عمدتا در
خارج از
ايران
از وقوع و
روند سريع
رويدادها
در ايران
اختناق
زده دچار
حيرت شده
اند. اين
شگفت
زدگي
عمدتا
در
تصويري
ريشه دارد
که واقعي
نيست .
اينکه در
تمام
دوران
حکومت
سياه
جمهوري
اسلامي و
بويژه
درجريان "
جنگ
جناحها"
تلاش شده
است که
واقعيات
بنيادي
پنهان
شود، تلاش
شده اين
حقيقت که
مردم
جمهوري
اسلامي
نميخواهند
و حکومت
اسلامي به
دليل
تاريخي،
فرهنگي و
سياسي
قادر به
ادامه
حکومت
نيست و در
هر لحظه با
سد مخالفت
و مبارزه
مردم
روبروبوده
است، را
پرده پوشي
کنند. در
روز٦
ديماه،
عاشورا در
گيريهاي
وسيعي در
تهران و
ديگر
شهرهاي
ايران رخ
داد. در
اين روز
مقامات و
ارگانهاي
دولتي و
نيروهاي
انتظامي
خود را
براي
مقابله با
تظاهرات
صدها هزار
نفره
آماده
ميکردند
و در عين
حال نه
جناح غالب
و نه مغضوب
آن انتظار
نداشتند
که مقدسات
اين روز"
مقدس"
بطور
ميليوني
زير پا
نهاده شود
و بجاي آن
شعارهاي
سرنگوني
حکومت
اسلامي و
بر عليه
مقامات
قاتل آن
داده شود.
کسي در اين
روز شعار
مذهبي
نداد
وعملا
کسي اين
روزرا
گرامي
نداشت.
در عوض
مردم در
مقابل
نيروهاي
حزب الهي و
انتظامي
قرار
گرفتند،
خيابانها
را بستند و
در جنگ و
گريزدائمي
بودند.
دهها
موتورسيکلت
متعلق به
لباس
شخصيها و
نيروهاي
انتظامي
به اتش
کشيده شد.
برخي
مناطق تحت
کنترل
مردم در
آمد و درسي
به رژيم و
ايت اله ها
دادند که
فراموش
شدني نيست.
اين روز به
دليل
اهميت
سياسي آن و
حرکت
آزاديخواهانه
و بويژه ضد
مذهبي آن
در تاريخ
مبارزات
مردم ثبت
خواهد شد.
در
اين روز در
مبارزه اي
رو در رو و
در جنگي تن
به تن با
نيروهاي
جاني مسلح
، مقدسات
رژيم
مذهبي در
يکي از
روزهاي
مهم آن به
ريشخند
گرفته شد .
بجاي
مناسک
مذهبي
تظاهرات
ميليوني
سياسي
عليه
حکومت و
يکي از
پايه هاي
سياسي /
مذهبي آن
يعني
ولايت
فقيه براه
افتاد.
زنان که
بعضا
حجابها را
نيز پرت
کرده
بودند در
کنار
مردان
عملا
ديوارهاي
آپارتايدجنسي
را
فروريختند.
در اين روز
مردم با
شعارها و
رفتارشان
پرچم يکي
از خواسته
هاي پايه
اي و
هميشگي
مردم مبني
بر اينکه
مذهب
نبايد بر
جامعه
حکومت کند
را بطرز
آشکار و
روشني
در تهران
و شهرهاي
ديگر بر
افراشتند.
برافراشته
شدن پرچمي
که در عين
حال اعلام
ميکرد که
خواهان
جامعه اي
آزاد است ،
جامعه اي
که در آن
مقدسات
وجود
ندارد و
روزهاي
مقدس فرقه
هاي مذهبي
و سياسي به
افراد
جامعه
ربطي
ندارد.
مردم در
ايران
حکومت
قاتل و دزد
اسلامي را
سي سال
تجربه
کرده اند.
مردمي که
بارها و
هر روزه
شاهد
اعدام در
ملا عام ،
زندان،
شکنجه،
محدوديت
هاي شديد
در کوچه و
خيابان و
محل کار،
دخالت
مامورين
دولتي و
حزب الهي
ها در امور
خصوصي
افراد
بوده اند،
کاملا
معني
مقدسات و
احترام به
انرا در
رابطه با
منافع يک
عده ادم
دزد و قاتل
با گوشت و
پوست خود
درک و
احساس
کرده اند.
تبليغ
مقدسات و
احترام به
آن بمنظور
به انقياد
کشيدن و
محدود
کردن و زير
پا نهادن
آزاديهاي
سياسي
و حقوق
شهروندان
جامعه
بخشي
ازفعاليت
مهم
فرهنگي
وسياسي
حکومت ها
ست. بويژه
در ايران و
کشورهاي
مذهبي
ابزاري
براي
سرکوب
عريان و
قتل
مخالفين و
مخالفت با
هر نوع
حرکت و
افکار
انسان
دوستانه و
پيشرو
بکار
گرفته شده
است. در
ايران و
کشورهاي
اسلام زده
هر روزه
دهها مورد
از جنايات
حکومتها و
باندهاي
اسلامي را
تحت نام
دفاع از
ارزشهاي
اسلامي،
مبارزه با
فساد و
غيره
ميتوان
مشاهده
کرد.
در
روز
عاشورا
کنترل
اوضاع
جهت
سرکوب
تظاهرات
مردم از
دست جناح
حاکم خارج
شد و به
اين معنا و
بدليل
سياسي
شکست
مفتضحانه
اي خورد.
حربه هائي
را از دست
داده که در
واقع پايه
هاي حکومت
اش را
تشکيل
ميداده
است . در
روز قدس
تظاهراتي
را که خود
فراخوان
داده بود
به ضدش
تبديل شد و
بويژه روز
عاشورا که
بسيار
شديدتر و
گسترده تر
مردم را در
مقابل خود
ديد. مردم
در ايران
بوضوح
نشان داده
اند که
خواهان
حکومت
اسلامي
نيستند.
جناح
مغلوب که
کلا در
تلاش بود
که انگيزه
مبارزات و
اعتراضات
مردم را به
" تقلب" در
انتخابات
محدود کند
و ريشه "
ناآراميها"
را در
افراط
و تماميت
خواهي
جناح حاکم
جستجو
کند،
گيج شده
است .
پيشروي
انقلاب و
از دست
رفتن
اميدشان
براي حفظ
نظام
بوحشتشان
انداخته
است . برخي
ازتئوريسينهاي
آنها
مقالات
خود را با
تيتر"
دلهره
دارم"
مينويسند
، مردم را
از خشونت (
بخوان
انقلاب )
برحذر مي
کنند و
هنوز
نميخواهند
بفهمند که
حفظ نظام
اسلامي
غير ممکن
است.
بي
شک جناح
خامنه اي
در صدد
خواهد
بود که در
مقابل
مبارزاتي
که اساسا
خرافه و
پايه هاي
سرکوب
رژيم را
نشانه
گرفته است
خود را
دوباره
سازمان
دهد. از
طرف ديگر
مردم
بسيار با
تجربه تر
شده اند و
به رژيم
مجال حرکت
بمنظور
سرکوب را
نخواهند
داد. هم
اکنون
اوضاع
بگونه اي
شده است که
اتحاد
و همياري
بسيار
بيشتري را
از مردم
طلب ميکند
. رژيم
عليرغم
اينکه در
وضعيت سر
درگمي
قرار
گرفته و
راه پيش و
پس ندارد
اما مانند
هر نيروي
ضد انقلاب
و ارتجاعي
تلاش
ميکند که
خود را از
مهلکه بدر
ببيرد. بي
شک
تاکتيکهاي
متنوعي را
بکار
خواهد
گرفت. از
عقب نشيني
موضعي و
سازش با
جناح ديگر
بمنظورتجديد
قوا، آرام
کردن و
مهار جنبش
انقلابي
مردم
گرفته تا
ايجاد رعب
و وحشت،
شيوه هائي
است که
رژيم در
پيش خواهد
گرفت. تلاش
رژيم براي
کسب و
دسترسي به
موقعيتي
است که
بتواند
سرکوب
گسترده را
دوباره
آغاز کند.
اين رژيم
توان جمع و
جور کردن
صفوف خود
را از دست
داده و در
حال
فروپاشي
است .
آمادگي و
اتحاد
بالا در
صفوف مردم
خشونت و
خونريزي
نيروهاي
رژيم را به
حداقل
خواهد
رسانيد. به
همين دليل
بايد
دامنه
فعاليت
نيروهاي
سرکوبگر
را هرچه
بيشتر تنگ
کرد. به
اين منظور
لازم است
که با
ايجاد
کميته
هاي
انقلابي
در همه
محلات و
محل هاي
کار،
خودرا را
حول دفاع
از
آزاديهاي
سياسي،
مقابله با
يورش
اوباشان ،
ايجاد
فضاي امن و
ارتباط
وسيع و
گسترده با
ساير
مناطق
سازمان
داد. بايد
در مقابل
هر نوع
دستگيري و
هر نوع
تعرض به
زنان و
دخالت در
امور
خصوصي
افراد ،
مقابله
قاطع کرد.
کميته هاي
محلي در
عين حال
بايد
قوانين
اسلامي را
عملا با
برپا کردن
برنامه
هاي مختلف
و تشکيل
دادن تجمع
هاي وسيع
در محلات
لغو کنند و
خودرا
براي
اعتصاب
عمومي،
سرنگوني
رژيم،
شکستن در
زندانها و
به آتش
کشيدن
کليه
وسائل
شکنجه در
مراسمهاي
پرشور
مهيا کنند.مردم
بايد خود
را براي
برپائي يک
حکومت
نوين که
متکي به
خواست و
ارده جمعي
مردم به
حکومتي که
تنها
مقدسات آن
آزادي و
رفاه
انسان است
آماده
کنند.
٣٠
دسامبر
٢٠٠٩
|